After three years of writing in this blog, I think it's time to
confess my biggest food scare!
Eggplants! The beautiful purple eggplant whose close siblings,
tomato and squash, I absolutely love, is "the" only thing I cannot
bring myself to eat.
This is going to be even more embarrassing to admit to my Persian
speaking readers, since foods made with eggplants are so popular in Iranian
culture. In Persian gatherings it's almost guaranteed that one of the many
Iranian dishes made with eggplant is present on the dinner table, and every
time my relatives try to convince me that the specific dish is out of the
world and I would definitely like it. Out of respect (and with a little hope
that it might actually taste different this time), I give it another try, but I
always find it taste the same in my mouth!
So why am I posting this recipe when obviously I can’t have any
culinary authority in foods made with eggplants!? Well apparently the Camera
girl had made this dish for dinner once for her friends in London, and ever
since then her friends are asking her for the recipe. Having to write a 10,000
word dissertation the last thing she needed was spending time translating a
recipe. So, without a moment hesitation she started asking me to post this
recipe a couple months ago and have been bugging me ever since for an udate. I
have been hesitating the post because let’s face it, I have to actually make
the dish first and the last thing I want to do is spend time cooking something I’m
not even going to taste.
Well that moment has finally arrived and as the “Mmms” and “Wows”
of Mr. Dad confirmed apparently it turned out okay.
A little background about mirza ghasemi;
This is a dish famous in northern province of Iran, Mazandaran,
and as it is common in most northern Iranian dishes it is made with lots of
garlics. So I obviously don’t suggest you make this for a romantic dinner, even
if you and your significant other absolutely love eggplants!
Ingredients:
6 small eggplants or 3 large ones
1/2 cup vegetable oil
1 head of garlic, peeled, and finely chopped
1/2 teaspoon turmeric
4 large tomatoes, skin removed and chopped into chunks
4 large eggs
Salt and pepper
Directions:
Roast the eggplants over a charcoal grill* turning them so they get charred on all sides. Once the eggplant skin
is fully chard and black, remove from the grill and using a knife scrape the
skin off. Using the back of the knife slightly mash the eggplants.
Heat the oil in a medium pot over medium heat and add the minced
garlics. Saute for about 1 minute and add turmeric, the chopped tomato and eggplants.
Bring the mixture to a boil, reduce heat to low cover the pot and let it simmer
for about 15 minutes until the tomatoes and eggplants are soft and fully
cooked.
Remove the lead and if there are a lot of liquid let the excess
liquid bubble away. Add salt and pepper to taste.
Break the eggs in a small bowl and whisk them with some salt and
pepper.
While stirring the tomato and eggplant mixture gradually add the
eggs and continue whisking until the eggs are set.
Remove from heat and serve with Persian flatbread and mixed herbs.
* Charring the eggplants over a charcoal grill is preferred as the charcoal gives a charred taste to the eggplants, but you can also char them over a gas grill or in a high temperature oven.
بعد از سه سال که با شما هستم، بالاخره وقت این رسیده که به بزرگترین وحشت غذاییم اعتراف کنم.
بادمجان! بله همان بادمجان بنفش که عاشق هم خانواده اش گوجه فرنگی و کدو هستم تنها غذایی هست که هر کاری میکنم ازش خوشم بیاد نمیتونم.
میدونم الان چی فکر میکنین، "آدم ایرانی باشه و از بادمجون خوشش نیاد". انقدر این رو شنیدم که حد نداره! "یعنی خورش بادمجون، کشک بادمجون، میرزا قاسمی دوست نداری!؟" جواب من هم همیشه با خجالت هست نه! هر بار خانم مادر خورش بادمجون میپزه این عکاس باشی که هنوز هم بادمجون دوست نداشتن من رو درک نمیکنه اسرار میکنه که یک لقمه بخورم. حتا زورم میکنه که یک قاشق خودش برام درست کنه و من بخورم که با کلی فشار به مغز و کلی به خود تلقین کردن که این بار خوشم خواهد آمد امتحان میکنم ولی نه باز هم همانا. گاهی اوقات فکر میکنم که بادمجون اصلآ تو دهان من طعم دیگه ای میده!
حالا حتما میپرسین که چه اسراری داری دستور میرزا قاسمی بزاری وقتی از بادمجان خوشت نمیاد!؟ خوب داستان از این قرار هست که عکاس باشی چند ماه پیش که هنوز لندن بود یک میرزا قاسمی برای دوستان غیر ایرانیش درست کرده بوده و این دوستان هم یک دل نه صد دل عاشق این میرزا قاسمی شدن و به التماس دستورش افتادن. و از اون جایی که عکاس باشی خانم در این چند ماه گذشته بد جور مشغول تحقیق و نوشتن پایان نامه دانشگاه بود، آخرین چیزی که میخواست سرش رو باهاش درد بیاره همین ترجمه دستور میرزا قاسمی بود که از من خواست اینجا براش پست کنم. من هم بالاخره این دستور رو پست کردم که با اینکه خودم ازش نچشیدم ظاهرا با شمردن به به های آقای پدر خوب از آب در اومد.
مواد لازم:
بادمجان کوچک ۶ عدد یا ۳ عدد بادمجان درشت
روغن مایع ۱/۲ پیمانه
یک بوته سیر پوست گرفته شده و له شده
زرد چوبه ۱/۲ قاشق مربا خوری
گوجه فرنگی درشت ۴ عدد پوست گرفته شده و خرد شده
تخم مرغ ۴ عدد
نمک و فلفل
طرز تهیه:
بادمجان ها را روی زغال برشته کنید (روی گاز یا حتا توی فر هم میتونین برشته کنین ولی ظاهرا روی زغال خوشمزه تره). هر از چند گاهی بچرخانید که همه قسمت های بادمجان برشته شود. هر وقت پوست بادمجان کاملا برشته و سیاه شد از روی آتش بردارید و با چاقو پوست آن را بتراشید. با پشت چاقو بادمجان را کمی له کنید.
روغن را در یک تابه متوسط روی حرارت متوسط داغ کنید و سیر له شده را اضافه کنید. بعد از یک دقیقه تفت دادن زرد چوبه و گوجه فرنگی و بادمجان را اضافه کنید. مخلوط را به جوش بیاورید بعد شعله را کم کنید، در تابه را بگذارید و برای ۱۵ دقیقه بگذارید کم کم بجوشد تا گوجه فرنگی ها و بادمجان کاملا پخته و له شوند. در تابه را بر دارید و اگر گوجه و بادمجان خیلی آب انداخته بودند بگذارید کمی آب آنها تبخیر شوند. نمک و فلفل را اضافه کنید.
تخم مرغ ها را در یک کاسه متوسط بشکنید و با کمی نمک خوب بزنید.
در حالی که مخلوط گوجه و بادمجان را هم میزنید تخم مرغ را کم کم اضافه کنید. میرزا قاسمی را همینطور هم بزنید تا تخم مرغ ها ببندند.
هر وقت تخم مرغ کاملا پخت، میرزا قاسمی را با نان و سبزی خوردن سرو کنید.
